Bir yabancı Gürcistan'da daire alabilir, bağ alamaz — ve bu işin yolunda bir hükûmet kapısı var

Yabancı gerçek kişiler ve yabancı tüzel kişiler Gürcistan'da tarım arazisine sahip olamıyor. Kısıtlama, tarım arazisini özel ulusal öneme sahip bir kaynak sayan anayasal bir hükme dayanıyor ve tarım arazisi mülkiyeti yasasıyla uygulanıyor. Mülkte bunun dışındaki her şey açık: yabancı bir alıcı ya da yabancı bir şirket, olağan medeni ve şirketler hukukuyla yürüyen konut veya ticari gayrimenkulde hiçbir uyrukluk kısıtlamasıyla karşılaşmıyor. Bu yüzden bir yabancı daire alımını bir öğleden sonrada bitirebilirken, bir tarım parselinde duvara çarpıyor.

Birincisi, miras: tarım arazisini miras alan bir yabancı uyruklu onu elinde tutabiliyor ve bu hak kişiye bağlı; daha fazlasını satın almak için genel bir izin değil. İkincisi, Gürcistan'da kayıtlı ve yabancılara ait bir tüzel kişi tarım arazisi tutabiliyor, ancak yalnızca tarım veya kırsal kalkınmaya bağlı onaylanmış bir yatırım planı üzerine Gürcistan Hükûmeti'nin açık yetkilendirmesiyle. İkinci yol, alıcılara "sadece bir Gürcü şirketi kurun" diye pazarlanan yol; bu da asıl önemli kısmı atlıyor: şirketle tapu arasında bir hükûmet kararı duruyor.

Belirleyici olgu, parselin kamu sicilindeki tahsis durumu; üzerinde ne yetiştiği ya da satıcının ona ne dediği değil. Bahçe, meyve bahçesi veya inşaat arsası diye tanımlanan bir parsel yine tarım arazisi olarak kayıtlı olabilir ve tahsis amacının değişmesi, kendi koşulları olan ayrı bir idari süreç. Herhangi bir ödemeden önce sicil kaydını çıkarın, tahsis kategorisini okuyun ve tarım yazıyorsa, kurmayı düşündüğünüz yapının hukuka uygun olup olmadığına dair yazılı hukuki görüş alın. Arazi kategorisi hakkında bir varsayıma dayanarak ödenen kapora, Gürcistan gayrimenkulünde en pahalı hata türü; çünkü sorun yalnızca tescil anında ortaya çıkıyor.