ლარის დეპოზიტი 9.14%-ს იხდიდა, დოლარის კი 2.35%-ს — სხვაობა ვალუტაზე დადებული ფსონია და არა უფასო ფული

ეროვნული ბანკის 2026 წლის თებერვლის მონაცემებით, ვადიან დეპოზიტებზე საშუალო წლიური შეწონილი საბაზრო განაკვეთი 7.17% იყო. ვალუტის მიხედვით: ლარის დეპოზიტები 9.14%-ს იხდიდა, უცხოური ვალუტის — 2.35%-ს. ეს სხვაობა ბანკების გულუხვობა არ არის ლარის მიმართ; ეს პატარა ვალუტის ფლობის ფასია და ის მოძრაობს პოლიტიკის განაკვეთთან და იმასთან ერთად, რამდენად ენდობიან მეანაბრეები გაცვლით კურსს.

გასაყიდი მასალა ხშირად ადარებს ქირის სარგებელს იმას, „რასაც ბანკი იხდის“, და არ აზუსტებს, რომელ საბანკო განაკვეთს. თუ ქირას ლარში იღებთ და თქვენი ალტერნატივა ლარის დეპოზიტია, გულწრფელი ეტალონი უფრო მაღალი ციფრია — და ბინამ ეს უნდა გადააჭარბოს მართვის, უმოქმედო პერიოდის, შეკეთებისა და გადასახადის შემდეგ, რომ საქმე ღირდეს. თუ დოლარებში ან ევროში ფიქრობთ და სხვა შემთხვევაში უცხოური ვალუტის დეპოზიტს დაიდებდით, ზღვარი გაცილებით დაბალია, მაგრამ მაშინ თქვენს ქირის შემოსავალს ის ვალუტის რისკი ადგება, რომელსაც დეპოზიტი გვერდს უვლიდა.

თითქმის შვიდპუნქტიანი სხვაობა ადგილობრივ და უცხოურ ვალუტაში დაზოგვას შორის ბაზრის საკუთარი შეფასებაა ვალუტისა და ქვეყნის რისკზე. 8.25%-ზე შეჩერებულ პოლიტიკის განაკვეთსა და მიზანზე მაღალ ინფლაციასთან ერთად წაკითხული, ის აღწერს ეკონომიკას, სადაც ფული ძვირია და მეანაბრეებს ლარში დარჩენისთვის კარგად უხდიან. მყიდველისთვის ეს ორლესულია: დაფინანსება ძვირია, მაგრამ ისეთივეა უკუგებაც, რომელსაც საერთოდ არაფრის ყიდვის გარეშე მიიღებთ.

ეს 2026 წლის თებერვლის მაჩვენებლებია, გამოქვეყნებული მარტში, დეპოზიტების განაკვეთები კი იცვლება. ეროვნული ბანკი ეფექტურ სადეპოზიტო განაკვეთებს საკუთარ საიტზე აქვეყნებს, ადგილობრივი ფინანსური პრესა კი ბანკებს რეალურად შემოთავაზებულის მიხედვით ალაგებს — ასე რომ ეს რამდენიმე წუთში შემოწმებადია და არა ბროშურის ნდობაზე ასაღები. თუ ნაჩვენებ პროგნოზში დეპოზიტის განაკვეთი შედარებისთვისაა გამოყენებული, იკითხეთ, რომელი თვიდანაა.