საქართველოში სახლების ფასი 5%-ით გაიზარდა — და ინფლაციას ჩამორჩა. ახლა შემოსავალი ქირაა

Global Property Guide-ის მიხედვით, 2026 წლის მეორე კვარტალში ქვეყნის მასშტაბით სახლების ფასი წელიწადში ნომინალურად 4.97%-ით გაიზარდა, ინფლაციის გამოკლების შემდეგ კი 0.81%-ით შემცირდა. თბილისში 2025 წლის ბოლოს მსგავსი მასშტაბი იყო: ბინები 3.47%-ით და ცალკე მდგომი სახლები 2.55%-ით გაძვირდა. ეს ვარდნადი ბაზარი არაა — ეს ბაზარია, სადაც ქონების ფლობა ღირებულებას ინახავს და არა ქმნის.

იმავე წყაროს მიხედვით, 2026 წლის თებერვალში ქირის მთლიანი შემოსავლიანობა ქვეყანაში 7.42%-ია, თბილისში 7.53% და ბათუმში 7.31%. თუ კაპიტალის ზრდა რეალურად თითქმის ნულოვანია, ეს მთლიანი შემოსავლიანობა — მართვის ხარჯის, ცარიელი თვეების, გადასახადის, კომუნალური მოსაკრებლისა და გაცვეთილი ავეჯის გამოკლებით — პრაქტიკულად მთელი უკუგებაა. ვინც ქირას პლუს გაძვირებას ელოდება, ამ ციფრებით მხოლოდ ქირას ყიდულობს.

იმავე მონაცემებით, 2026 წლის თებერვალში იპოთეკური განაკვეთი ლარში 12.14%-ია, უცხოურ ვალუტაში კი 8.01%. შვიდპროცენტიანი მთლიანი შემოსავლიანობის ფონზე ლარის იპოთეკა უფრო ძვირი ჯდება, ვიდრე ქონება ხარჯების გამოკლებამდე შემოიტანს, ხოლო სავალუტო იპოთეკა თითქმის ნულზე გადის და თან გადახდებზე კურსის რისკს ტოვებს. სწორედ ამიტომ ხდება აქ ყიდვის დიდი ნაწილი ნაღდი ფულით და ამიტომ არის ბერკეტი საქართველოში სტრატეგია მათთვის, ვისაც ფასების ზრდის იმედი აქვს, და არა მათთვის, ვინც ქირას აგროვებს.

რეალურად გაჩერებული ბაზარი განზე გადგომის გაფრთხილება არაა — ეს ერთი კონკრეტული მოლოდინის გაფრთხილებაა. გარიგებების მოცულობა ჯანსაღია: 2025 წელს ქვეყნის მასშტაბით დაახლოებით 78 500 ბინა გაიყიდა, მათგან დაახლოებით 42 388 თბილისში, ანუ ბაზარი ლიკვიდურია და გაყიდვა მაშინ შეგიძლიათ, როცა მოგინდებათ. აზრი უფრო ვიწროა: ანგარიში იმ ქირაზე ააგეთ, რომელსაც რეალურად შეაგროვებთ, ფასის ზრდა კი ბონუსად მიიჩნიეთ და არა ცხრილის ერთ-ერთ ხაზად.