აქ ყიდვას დღეები სჭირდება და არა თვეები — მაგრამ სამი დეტალი უცხოელ მყიდველებს ხელს უშლის

გარიგება მოკლეა. მყიდველი და გამყიდველი ხელს აწერენ ნასყიდობის ხელშეკრულებას, გადახდა გამყიდველის საბანკო ანგარიშზე მიდის, საკუთრების ცვლილება კი იუსტიციის სამინისტროს დაქვემდებარებულ იუსტიციის სახლში რეგისტრირდება. სტანდარტული რეგისტრაცია ოთხ სამუშაო დღეში სრულდება; დაჩქარებული ვარიანტი მას ერთ დღემდე ამცირებს უფრო მაღალი საფასურის სანაცვლოდ. შესყიდვაზე საგერბო მოსაკრებელი არ არსებობს.

უცხო ქვეყნის მოქალაქეებს საქართველოში სასოფლო-სამეურნეო მიწის შეძენა არ შეუძლიათ. კატეგორია უფრო ფართოა, ვიდრე ჟღერს: ქალაქის საზღვრებს გარეთ არსებული მიწა ხშირად სწორედ ასე კლასიფიცირდება — და სწორედ იქ არის ხოლმე ის ფერდობის ნაკვეთი კარგი ხედით. თბილისში ან ბათუმში ბინას ეს არ ეხება, არც კომერციულ ფართს, მაგრამ ვინც სოფლის სახლს ეძებს, მიწის დანიშნულება რეესტრის ამონაწერში ფულის გადარიცხვამდე უნდა გადაამოწმოს და არა შემდეგ.

ქონება ლარში უნდა შეიძინოთ; თავად შესყიდვისთვის უცხოური ვალუტა არ მიიღება, მაშინაც კი, როცა ფასს ყველა დოლარში ასახელებს. საჯარო რეესტრის ამონაწერი კი — დოკუმენტი, რომელიც ადასტურებს, რას ფლობთ და რა ვალდებულებები აწევს მას — ქართულად გაიცემა. ოფიციალური თარგმანის მოთხოვნა და შემდეგ მისი ნოტარიულად დამოწმება შესაძლებელია, და ღირს ამის გაკეთება მანამ, სანამ ის ბანკს, ბინადრობის საქმეს ან ხელახალ გაყიდვას დაგჭირდებათ — და არა იმ კვირაში, როცა უკვე გჭირდებათ.

უცხოელი მყიდველი ბოლოს სრულ საკუთრებას იღებს — და არა იჯარას ან ნომინალურ მოწყობას; ასევე არ არსებობს ზღვარი, თუ რამდენი ობიექტის მფლობელი შეიძლება იყოს ერთი ადამიანი. კომერციული ფართი იმავე პირობებითაა ხელმისაწვდომი. სწორედ ეს კომბინაცია — მცირე შეზღუდვები, მოკლე სარეგისტრაციო ვადა და საგერბო მოსაკრებლის არარსებობა — არის დიდწილად მიზეზი, რატომაც იზიდავს ეს ბაზარი უცხოელ მყიდველებს. ეს იმასაც ნიშნავს, რომ შემოწმება ხელმოწერამდე უნდა მოხდეს, რადგან შემდგომი პროცესი იმდენად სწრაფია, რომ დამცავ ბადედ ვერ გამოდგება.