İkinci çeyrekte ziyaretçi sayısı %5 düştü — ama seyahat başına harcama neredeyse iki kat hızlı düştü

2026'nın ikinci çeyreğinde gelişler yaklaşık 1,3 milyon oldu; yıllık %5,2 düşüş. Yabancı ziyaretçilerin harcaması 3,0 milyar lari, %13,3 düşüş. Ziyaret başına ortalama harcama %9,2 gerileyerek 1.922,1 lariye indi. Birlikte okunduğunda bu rakamlar zayıf bir çeyrekten keskin bir şey söylüyor: daha az kişi geldi ve gelenler kişi başı daha az harcadı. Ayak trafiğinde %5 düşüş indirimle emilebilir; ziyaretçi başına harcamada %10'a yakın düşüş emilemez, çünkü indirimin kendisi bunun nedenlerinden biri.

Rusya 328.900 ziyaretçiyle en büyük tek kaynak olmayı sürdürdü; toplamın dörtte biri, %25,1. Türkiye %16,9, Ermenistan %10,8 pay aldı. Yani üç komşu ve yakın komşu tüm gelişlerin yarısından fazlasını sağladı — harcama rakamının arkasındaki yapısal gerçek de bu: bu trafiğin büyük bölümü kısa, tekrarlı, karayoluyla ve fiyata duyarlı; döviz kurlarına ve buraya gelme maliyetine hızla tepki veriyor. İşini uzun mesafeli, daha uzun kalan konuklar üzerine kuran operatörler mevcut bileşimin akışına karşı çalışıyor.

Ziyaret başına ortalama harcama düşerken gelişler aşağı yukarı yatay seyrediyorsa, kaldıraç doluluk değil konuk başına gelirdir. Pratikte bu, ekstraları daha düşük bir manşet fiyatın içine gömmek yerine ayrı fiyatlandırmak ve konaklamanın ikinci ve üçüncü gününü satın almaya değer kılmak anlamına geliyor — transfer, tadım, rehberli yürüyüş — yalnızca gecelik fiyatta yarışmak yerine. Ayrıca tek bir çeyreğe değil ilk yarının tablosuna bakmayı da gerektiriyor: Asya Kalkınma Bankası 2026'nın tamamının ilk yarısında turizm gelirlerindeki düşüşü %2,0 olarak verdi — ikinci çeyreğin tek başına düşündürdüğünden çok daha yumuşak bir rakam — ve zayıflığı kısmen Gürcistan'a olan talebe değil, aksayan bölgesel hava ulaşımına bağladı.