Küçük İşletme Statüsü, 500.000 lariye kadar ciroyu %1 vergilendiriyor — ve insanlar tam da istisnalara takılıyor

Küçük İşletme Statüsü bir şirkete değil, kayıtlı bireysel girişimciye verilir ve %1, kârdan değil brüt cirodan alınır. Gider indirimleri üzerine kurulu sistemlerden gelenleri şaşırtan kısım budur: bu rejimde indirim yoktur. Kira, yazılım, seyahat, dizüstü bilgisayar — hiçbiri vergiyi düşürmez. Beyanlar aylıktır, gelir idaresi portalından verilir ve ertesi ayın ortasına kadar yatırılır. Çok küçük faaliyetler için ise hiç gelir vergisi olmayan, cirosu çok daha düşük bir mikro işletme statüsü ayrıca mevcut.

Üst sınır, 500.000 larinin altındaki yıllık cirodur. Aşarsanız oran, eşiğin geçildiği aydan yıl sonuna kadar olan gelir için %3'e çıkar — %1 öylece devam etmez. İki yıl üst üste aşarsanız statünün kendisi bir sonraki vergi yılı için geri alınır ve işletme net kâr üzerinden standart %20'ye düşer. Sonbaharda sınıra yakın olanlar için pratik sonuç şu: faturanın zamanlaması önemlidir, ocak yerine aralıkta gelen bir ödeme birkaç aylık geliri yeniden oranlayabilir.

Rejim, lisanslı faaliyetlere ve hukuk, noterlik, denetim, sağlık ve mimarlık işleri, döviz alım satımı, kumar ve personel temini gibi meslek listesine kapalıdır. Yeni gelenlerin en çok takıldığı kalem danışmanlıktır ve geniş yorumlanır — danışmanlık olarak faturalanan işler hangi sektöre hizmet ettiğine bakılmaksızın genellikle rejim dışıdır. Gerçekte faturaya bürünmüş bir çalışan ilişkisi olan işler de istihdam sayılır ve ona göre vergilendirilir. Faaliyeti bu sınırlardan birine yakın olan herkes, bütçesinde %1'e güvenmeden önce sınıflandırmayı teyit ettirmelidir.

Küçük İşletme Statüsü KDV hakkında hiçbir şey söylemez. Vergiye tabi ciro, hareketli herhangi bir on iki ayda 100.000 lariyi aştığında kayıt zorunlu hale gelir ve standart oran %18'dir. Bu eşik %1'in üst sınırından beş kat düşük olduğu için, büyüyen bir serbest çalışma veya hizmet işi KDV'ye genellikle ciro sınırından çok önce ulaşır. Ardından iki rejim paralel işler; gelir beyanının üstüne aylık KDV raporlaması eklenir. Aynı yıl içinde KDV olasılığını fiyatlamadan yalnızca %1 üzerinden bütçe yapmak, bu rejimdeki en yaygın planlama hatasıdır.