საუკეთესო ერთდღიანი ექსკურსიები თბილისიდან

თბილისიდან ოცი წუთი. ქართული სამეფოს ძველი დედაქალაქი, ქალაქში სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი, ბორცვზე კი ჯვრის მონასტერი, მტკვრისა და არაგვის შესართავის თავზე.

თბილისში სადილისთვის დაბრუნდებით. ქვეყანაში სხვა არაფერი გაძლევთ ამდენს ასეთი მცირე გზის სანაცვლოდ და უმეტესობა ამას პირველივე დილას აკეთებს — და არ ნანობს.

საათნახევრიდან ორ საათამდე აღმოსავლეთით. სიღნაღი თავის ქედზე, ალაზნის ველის თავზე, ბოდბის მონასტერი და იმდენი მარანი, რამდენსაც აიტანთ.

ერთადერთი, რაზეც არის დამოკიდებული, ეს დღე დასამახსოვრებელი იქნება თუ ჩვეულებრივი: მარნებს წინასწარ დაურეკეთ. პატარა ოჯახური ქვევრის მწარმოებლები დაგსხამენ, რამდენიმე ბოთლს გაგიხსნიან და აგიხსნიან, რასაც აკეთებენ. ჯავშნის გარეშე მისულს კი იმ ოთახს გაჩვენებენ, რომელიც ჯავშნის გარეშე მისულებისთვის აქვთ შენახული.

თუ სვამთ, ნუ იმგზავრებთ საჭესთან. სწორედ ეს ის დღეა, როცა მძღოლი გჭირდებათ.

ჩრდილოეთით, საქართველოს სამხედრო გზაზე. ანანურის ციხე ჟინვალის წყალსაცავთან საათსა და თხუთმეტ წუთშია; გუდაური და რუსეთ-საქართველოს მეგობრობის მემორიალი — დაახლოებით ორ საათში.

ეს კარგად ეწყობა ერთ დღეში: მიიღებთ წყალსაცავს, ციხეს, მთის გზას და ხედს, და სახლში ვახშმისთვის ბრუნდებით. ზამთარში გუდაური სამთხილამურო კურორტია, რაც სულ სხვა დღედ აქცევს — და კარგ დღედ.

თბილისიდან სტეფანწმინდამდე დაახლოებით 155 კმ-ია და რეალურად სამი საათი ან მეტი თითო მიმართულებით, მთის გზაზე, სადაც დაკარგულ დროს ვერ დაიბრუნებთ. დაუმატეთ გერგეტის სამების ტაძრამდე ასვლა და გამოვა ექვსიდან შვიდ საათამდე გზაში, ზემოთ გატარებული ორიოდე საათისთვის.

ყველა ამას ერთდღიან ექსკურსიად ყიდის და ათასობით ადამიანი ასეც აკეთებს. ეს მაინც არასწორი გზაა ქვეყნის საუკეთესო ხედის სანახავად. გაათიეთ ერთი ღამე სტეფანწმინდაში და ტაძარს ნახავთ გვიან შუადღის შუქზე და კიდევ ერთხელ მზის ამოსვლისას — სწორედ მაშინ, როცა ეს გზა ღირს.