ვირტუალური ზონა თუ საერთაშორისო კომპანია: არჩევანი 0%-სა და 5%-ს შორის არ არის

ვირტუალური ზონის სტატუსი უკავშირდება საქართველოში წარმოებულ და საზღვარგარეთ გაყიდულ IT-ს და შეიძლება გაათავისუფლოს ამ საქმიანობიდან მიღებული კვალიფიციური მოგების განაწილება. საერთაშორისო კომპანიის სტატუსი უფრო ფართო რეჟიმია: განაწილებული მოგება იბეგრება 5%-ით, კვალიფიციური ხელფასი — 5%-ით, სპეციალური წესი კი ნიშნავს, რომ დივიდენდზე წყაროსთან ქართული გადასახადი არ ირიცხება. ეს ერთი და იმავე ციფერბლატის ორი პოზიცია არ არის და ბიზნესს, რომელსაც ერთი უხდება, მეორე შეიძლება საერთოდ არ მოერგოს.

ვირტუალური ზონის სტატუსის დროს, როგორც წესი, ჩვეულებრივი შრომითი წესები მოქმედებს, რაც ხშირად ხელფასზე 20%-იან საშემოსავლო გადასახადს ნიშნავს. საერთაშორისო კომპანიის სტატუსით კვალიფიციური ხელფასი 5%-ით იბეგრება. დამფუძნებლისთვის, რომელიც მარტო მუშაობს და მოგებას იშვიათად ანაწილებს, სწორედ მოგების მხარეს ჩანს სხვაობა. კომპანიისთვის კი, რომელიც ყოველთვიურად დეველოპერთა გუნდს უხდის ხელფასს, თხუთმეტპუნქტიანმა სხვაობამ ხელფასზე შეიძლება სრულად გადაწონოს სხვაობა განაწილებაზე. არითმეტიკა თანამშრომლების რაოდენობაზეა დამოკიდებული და არა ლოზუნგზე.

ვირტუალური ზონის სტატუსს კანონით განსაზღვრული გადაწყვეტილების ვადა აქვს — განაცხადიდან ათი სამუშაო დღე — და თანამშრომელთა ფიქსირებულ რაოდენობას არ მოითხოვს, თუმცა თავად IT საქართველოში უნდა იწარმოებოდეს. საერთაშორისო კომპანიის სტატუსი უფრო მძიმე პროცესია: შემოსავლების სამსახურის განხილვა, შემდეგ მთავრობის გადაწყვეტილება, სტატუსი კი მოქმედებს იმ თვის დასაწყისიდან, როდესაც მიენიჭა. ის ასევე, როგორც წესი, ითხოვს სულ მცირე ორწლიან შესაბამის გამოცდილებას — განმცხადებლის ან კვალიფიციური დაკავშირებული თუ წარმოდგენილი საწარმოს მხრიდან, რომლის პარტნიორიც ნახევარზე მეტს ფლობს — და რეალურ არსებობას საქართველოში: შემოსავლის მომტან საქმიანობას, კვალიფიციურ პერსონალსა და შესაბამის საოპერაციო ხარჯებს.

არცერთი არ აუქმებს დღგ-ის საკითხს: რეგისტრაციის ვალდებულება ორივე რეჟიმში 100 000 ლარის დასაბეგრი ოპერაციებით დგება ნებისმიერ უწყვეტ თორმეტთვიან პერიოდში. არცერთი არ ფარავს ნებადართული საქმიანობის მიღმა მიღებულ შემოსავალს. ვირტუალური ზონის კომპანიამ არაკვალიფიციური შემოსავალი ცალკე უნდა დაბეგროს და ხარჯებიც შესაბამისად გაანაწილოს, საერთაშორისო კომპანიას კი არანებადართული შემოსავლის ზღვარი აქვს — ნებადართული საქმიანობის შემოსავლის 2%, დღგ-ის გარეშე. სტატუსი ერთი ტიპის შემოსავლის ჩარჩოა და არა მთელ კომპანიაზე გადაფარებული საბურველი.