ქართული საშუალო ხელფასი აზერბაიჯანულს სჯობს, კანონიერი მინიმუმი კი 20 ლარია თვეში

2026 წლის თებერვლის ბოლოს აზერბაიჯანის შრომის სამინისტროსა და საქართველოს სტატისტიკის სამსახურის მონაცემებით შედგენილი ციფრებით, საშუალო ხელფასი აზერბაიჯანში თვეში 1,100 მანათი იყო, დაახლოებით 647 დოლარი, საქართველოში კი თვეში 2,270 ლარი, დაახლოებით 850 დოლარი. მედიანური ინდივიდუალური შემოსავალი უფრო ახლოს იყო: აზერბაიჯანში წელიწადში დაახლოებით 4,235 დოლარი, საქართველოში დაახლოებით 4,494. ეს იმას ამბობს, რომ ქართულ საშუალოს უფრო თხელი ზედა ფენა სწევს ზევით და არა ის, რომ ყველა მეტს გამოიმუშავებს. საქართველოს სტატისტიკის სამსახურმა 2026 წლის პირველ კვარტალში საშუალო ნომინალური ხელფასი 2,363.8 ლარად დააფიქსირა, წლიურად 8.9%-ით მეტი, მოგვიანებითმა პუბლიკაციამ კი 2,389.3 ლარად. ამ ციფრებს შორის მცირე სხვაობა პერიოდებისა და გამოცემის დროის და არა წინააღმდეგობის შედეგია.

ყველაზე მკვეთრი კონტრასტი სკალის ბოლოშია. აზერბაიჯანში კანონით დადგენილი მინიმალური ხელფასი თვეში 400 მანათი იყო, დაახლოებით 235 დოლარი, ანუ საათში დაახლოებით 2.30 მანათი. საქართველოში — თვეში 20 ლარი, დაახლოებით 7.49 დოლარი, ანუ საათში დაახლოებით 12 თეთრი. ეს შეცდომა არ არის და ეს ხარჯის უპირატესობაც არ არის, რომელსაც ვინმე რეალურად იყენებს: საქართველოში ყველაზე დაბალი რეგიონული საშუალო ხელფასი კანონიერ იატაკს დაახლოებით სამოცჯერ აღემატება, ანუ ეს ციფრი არავის ავალდებულებს და არაფერს აფასებს. თუ აქ ბიზნესის ხარჯს ითვლით, კანონიერი მინიმუმი სრულიად დაივიწყეთ და საჭირო სამუშაოს რეგიონული საშუალოთი დაითვალეთ, რადგან ბაზარი სწორედ ამას მოგთხოვთ.

Geostat-ის 2026 წლის პირველი კვარტლის დაყოფით, თბილისი სათავეშია თვეში 2,779.6 ლარის საშუალოთი, რაჭა-ლეჩხუმი და ქვემო სვანეთი კი ბოლოში 1,223.3 ლარით, ქვეყნის 2,363.8 ლარიანი საშუალოს ფონზე. დედაქალაქი ყველაზე ღარიბ რეგიონზე ორჯერ მეტს იხდის — ეს უფრო დიდი შიდა სხვაობაა, ვიდრე ქართულ და აზერბაიჯანულ საშუალოებს შორის დოლარში არსებული სხვაობა. ვინც ადამიანებს იღებს სამსახურში, სწორედ ეს ციფრი აინტერესებს: თბილისში შრომა ქვეყნის დანარჩენ ნაწილთან შედარებით იაფი არ არის, ხოლო რეგიონებში, სადაც უფრო იაფია, შეიძლება ის ადამიანები არ იყვნენ, რომლებიც გჭირდებათ.

ხელფასი გრძელვადიანი საცხოვრებელი ქირის ჭერია. მოქირავნე, რომელსაც თბილისის საშუალო, დაახლოებით 2,780 ლარი აქვს თვეში, გარკვეულ ქირას იტანს და მეტს — არა; რეგიონში, სადაც 1,223 ლარს იხდიან, არითმეტიკა ორჯერ განსხვავებულია. ამიტომაც იქცევა ერთსა და იმავე კორპუსში გრძელვადიანი და მოკლევადიანი ქირის სარგებელი ასე სხვადასხვანაირად: ერთს ზღუდავს იმის მოცულობა, რისი გაწევაც ქართულ ხელფასს შეუძლია, მეორეს — იმის, რასაც სტუმარი ერთ კვირაში გადაიხდის. თუ თქვენი გეგმა გრძელვადიანი მოქირავნეებია, ზემოთ მოცემული ხელფასის მწკრივი სწორედ ის მოთხოვნის მრუდია, რომელშიც ყიდით, და ის წელიწადში დაახლოებით 8-9%-ით იზრდება და არა მოთხოვნილი ქირების ტემპით.