მოგების გადასახადი 15%-ია, მაგრამ მხოლოდ მაშინ, როცა ფული კომპანიას ტოვებს
საქართველო კომპანიის მოგებას ესტონური მოდელით ბეგრავს: სანამ მოგება ბიზნესშია, გადასახადი არ ერიცხება, 15% კი განაწილების მომენტში ხდება გადასახდელი. დივიდენდზე დამატებით 5% იკავებება — 100,000 ლარის განაწილებაზე ეს 15,000 ლარი მოგების გადასახადი და 4,250 ლარი დაკავებული თანხაა, რაც აქციონერს 80,750 ლარს უტოვებს. დეკლარაცია ყოველთვიურად, 15 რიცხვამდე იგზავნება, მათ შორის იმ თვეებშიც, როცა საქმიანობა არ ყოფილა.
რეინვესტირებული მოგება ნულით იბეგრება
ამ სისტემაში კომპანია, რომელიც მოგებას იღებს და იტოვებს, მასზე მოგების გადასახადს არ იხდის. ვალდებულება ოპერაციიდან ოპერაციამდე წარმოიშობა — ყოველთვის, როცა ღირებულება კომპანიას ტოვებს. უძრავი ქონების ბიზნესისთვის ეს მთავარი დაგეგმვის წერტილია: საიჯარო შემოსავალი, რომელიც შემდეგი ბინის შესაძენად, რემონტის დასასრულებლად ან სესხის დასაფარად იხარჯება, კომპანიის დონეზე დაუბეგრავი რჩება, იმავე ფულს კი დივიდენდად გატანისას სრული ტვირთი ადგება. ამიტომ განაწილების დროის არჩევა ისეთივე საგადასახადო გადაწყვეტილებაა, როგორც ფულადი ნაკადის.
განაწილებები, რომლებსაც განაწილებას არ უწოდებდით
წესი დივიდენდებზე შორს მიდის. ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელი ხარჯები, აქტივების უსასყიდლო გადაცემა და წარმომადგენლობითი თუ მსგავსი ხარჯები კანონით დადგენილ ზღვრებს ზემოთ მიჩნეულია პირობით განაწილებად და იმავე წესით იბეგრება. პრაქტიკაში სწორედ აქ ებმება მფლობელის მიერ მართული უძრავი ქონების კომპანიები: პირადად გამოყენებული სამსახურებრივი ავტომობილი, კომპანიის ბინა, რომელშიც აქციონერი ცხოვრობს, ან ბიზნესზე გატარებული პირადი ხარჯები. კომპანიისა და პირადი ხარჯვის თვალსაჩინო გამიჯვნა ყველაზე იაფი შესაბამისობის ზომაა.
დივიდენდის ფენა და სად მოქმედებს ხელშეკრულებები
15%-ს ზემოთ გადახდილ დივიდენდზე 5%-იანი დაკავება ვრცელდება, რაც გამოქვეყნებულ მაგალითში ნებისმიერ შეღავათამდე დაახლოებით 19.25%-იან ჯამურ ტვირთს იძლევა. შავ სიაში შეყვანილ იურისდიქციებში მიმღებებისთვის განაკვეთი 15%-მდე იზრდება. საქართველოს ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების ხელშეკრულებებს შეუძლია დაკავება შეამციროს, ზოგჯერ ნულამდეც, მაგრამ ეს მთლიანად იმაზეა დამოკიდებული, რომელ ქვეყანაშია აქციონერი რეზიდენტი და წარადგენს თუ არა საგადასახადო რეზიდენტობის ცნობას. დაბალ ციფრზე დაყრდნობამდე შეამოწმეთ თქვენი ხელშეკრულება.
ეს რეჟიმი ერთადერთი არ არის
15%-იანი განაწილების გადასახადი ჩვეულებრივ ქართულ კომპანიებს ეხება. მის გვერდით სხვა რეჟიმებიც არსებობს საკუთარი წესებითა და კრიტერიუმებით: მცირე ბიზნესის სტატუსი ინდივიდუალური მეწარმეებისთვის, რომლებიც ბრუნვაზე იბეგრებიან, ვირტუალური ზონის სტატუსი და საერთაშორისო კომპანიის სტატუსი. რომელი მოერგება, დამოკიდებულია იმაზე, რას აკეთებს ბიზნესი სინამდვილეში და არა იმაზე, რომელი განაკვეთი ჩანს ყველაზე დაბალი; მათ შორის გადასვლა კი მოგვიანებით ყოველთვის არ არის შესაძლებელი. ეს 2026 წლის აგვისტოში განახლებული გამოქვეყნებული გზამკვლევის შეჯამებაა და არა რჩევა თქვენს შემთხვევაზე — ქართულმა ბუღალტერმა თქვენს სტრუქტურაზე უნდა დაადასტუროს.
დაწერილია ჩვენ მიერ ზემოთ მითითებული წყაროდან და არ წარმოადგენს საინვესტიციო, იურიდიულ ან საგადასახადო რჩევას. მაჩვენებლები და წესები იცვლება — მნიშვნელოვანი ინფორმაცია გადაამოწმეთ მოქმედებამდე.
