ცხოვრების ხარჯი აქ სომხეთზე დაახლოებით მეხუთედით ნაკლებია

Livingcost.org ერთი ადამიანის თვიურ ხარჯს საქართველოში 946 დოლარად აფასებს, სომხეთში კი 1,120 დოლარად, ოჯახისთვის — 2,261-ად და 2,600-ად. ქირაში სხვაობა ყველაზე ფართოდ იშლება: ცენტრში ერთსაძინებლიანი ბინა აქ 519 დოლარი, სომხეთში 655, უფრო იაფი ერთსაძინებლიანი — 355 და 457. ხელზე ასაღები ხელფასი უფრო ახლოსაა — 597 და 640 — და ამ საიტის არითმეტიკით ერთი ხელფასი ორივე ქვეყანაში ცხოვრების ხარჯის დაახლოებით ერთნაირ წილს ფარავს. ეს ოფიციალური სტატისტიკა არ არის, არამედ მომხმარებლების მონაცემებზე დაფუძნებული შეფასებებია, რომლებიც მუდმივად ახლდება და დამოკიდებულია იმაზე, ვინ შეიტანს ფასებს, ასე რომ უმჯობესია სხვაობის ფორმისთვის გამოიყენოთ და არა რომელიმე ცალკეული ციფრისთვის.

Numbeo-ს ქვეყნების რეიტინგმა, 2026 წლის იანვრის ინფორმაციით, სომხეთი 87-ე, საქართველო 116-ე და აზერბაიჯანი 122-ე ადგილზე დააყენა — უფრო მაღალი პოზიცია უფრო ძვირ ქვეყანას ნიშნავს, რაც სომხეთს ამ საზომით სამხრეთ კავკასიის სამი სახელმწიფოდან ყველაზე ძვირად აქცევდა. რანგები ფასების ცხრილზე უფრო უხეში ინსტრუმენტია და ანგარიშმა საბაზისო ინდექსის ქულები არ გამოაქვეყნა, ასე რომ სასარგებლო დასკვნა შეზღუდულია, მაგრამ რეალური: ორი დამოუკიდებელი, მომხმარებლების მონაცემებზე დაფუძნებული ნაკრები მიმართულებაზე თანხმდება — საქართველო სომხეთზე იაფია, აზერბაიჯანი კი უფრო იაფიც. როცა სხვადასხვა მეთოდის წყაროები თანმიმდევრობაზე თანხმდებიან, თავად თანმიმდევრობა ორივე ციფრთა ნაკრებზე მეტად ღირს.

იაფი ქვეყანა ავტომატურად უკეთესი ადგილი არ არის გასაქირავებელი ქონების ფლობისთვის — იაფი ქირა კარგი ამბავია მოიჯარისთვის და საპირისპირო მეიჯარისთვის. ზემოთ მოყვანილი ციფრები აჩვენებს, რომ ქართული ქირა არსებითად სომხურზე დაბალია, ხოლო ხელფასები ერთმანეთს ბევრად ახლოს არის — ეს კომბინაცია უფრო მოიჯარის გადახდისუნარიანობას ემსახურება, ვიდრე მფლობელის შემოსავალს. მფლობელს ეს მოთხოვნაში ეხმარება: დისტანციური მუშაკი ან გადმოსახლებული ოჯახი, რომელიც თბილისსა და ერევანს ცხრილში ადარებს, აქ უფრო დაბალ ციფრს დაინახავს — და ეს მოსვლის მიზეზია. შემდეგ კი მფლობელის უკუგება დატვირთვაზე და იმაზე დგას, რას იზამს ქირა ფლობის პერიოდში, და არც ერთი ამათგანი ცხოვრების ხარჯების ცხრილში არ წერია.

პირდაპირ აღებული, სხვაობა 946 და 1,120 დოლარს შორის თვეში ერთი ადამიანისთვის წელიწადში დაახლოებით 2,000 დოლარია — რეალური ფულია, მაგრამ ჩვეულებრივ არა თავისთავად გადამწყვეტი ფაქტორი. გადაწყვეტილებას ჩვეულებრივ ის განსაზღვრავს, რისი ჩატევაც ფასების ცხრილს არ შეუძლია: სავიზო და ბინადრობის პირობები, საჰაერო მიმოსვლა, თქვენი საქმიანობის საგადასახადო რეჟიმი, ენა და გინდათ თუ არა ზღვა. საქართველო და სომხეთი რამდენიმე ამ პარამეტრში ისე განსხვავდებიან, რომ ეს უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე სურსათზე მეხუთედით ნაკლები. ამ ციფრების პატიოსანი გამოყენება შეცდომის გამორიცხვაა — არავინ უნდა გადმოვიდეს იმ მოლოდინით, რომ თბილისი მნიშვნელოვნად იაფია, ვიდრე სინამდვილეშია — და არა საკითხის დასრულება.