საქართველოს ადგილობრივმა ექსპორტმა პირველ ოთხ თვეში რეკორდს მიაღწია — და ამას ახალმა გადამამუშავებელმა ქარხანამ მიაღწია, და არა ავტომობილებმა

ოთხი თვის მთლიანი ექსპორტი 2.4 მილიარდი დოლარი იყო, 21.1%-ით მეტი. თვალშისაცემი ციფრი კი ამის ქვემოთაა: ადგილობრივად წარმოებულმა საქონელმა ჯამის 63.6% შეადგინა — ამ პერიოდისთვის დაფიქსირებული ყველაზე მაღალი წილი. საქართველომ წლები გაატარა ისეთი სავაჭრო ბალანსით, რომლის დიდი ნაწილი სხვაგან მიმავალი უცხოური ავტომობილები იყო. ეს ნაწილი 217 მილიონი დოლარით შემცირდა, ადგილობრივმა წარმოებამ კი სიცარიელე მეტითაც შეავსო.

ნავთობი და ნავთობპროდუქტები მეორეხარისხოვანი მუხლიდან 324.1 მილიონ დოლარამდე გაიზარდა; ეს უკავშირდება Black Sea Petroleum-ის ამოქმედებას, რომელიც საქართველოს პირველ სრულმასშტაბიან ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნადაა აღწერილი; ნავთობპროდუქტებმა ამ პერიოდში მთელი ადგილობრივი ექსპორტის დაახლოებით მეხუთედი შეადგინა. ძვირფასი ლითონის მადნებმა და კონცენტრატებმა 225.1 მილიონს მიაღწია, 134%-ით მეტი. ფეროშენადნობები — 94.6 მილიონი, 92%-ით მეტი. სპილენძის მადნები და კონცენტრატები — 80.1 მილიონი, 119%-ით მეტი. თხილი და სხვა კაკალი 58%-ით გაიზარდა, 59.7 მილიონამდე. ღვინო პრაქტიკულად უცვლელი დარჩა: ყურძნის ბუნებრივი ღვინოები 73.5 მილიონი, 2%-ით მეტი, ალკოჰოლური სასმელები მთლიანად კი 75.9 მილიონი, 1%-ით ნაკლები.

ოთხი თვის განმავლობაში ჩინეთი ქართული ექსპორტის უმსხვილესი ცალკეული მიმართულება იყო, ადგილობრივად წარმოებული საქონლისთვის კი პირველი სამეული ჩინეთი, რუსეთი და თურქეთია. ათმა უმსხვილესმა პარტნიორმა ერთად ადგილობრივი ექსპორტის 69% აიღო — ეს ის ციფრია, რომელიც დასამახსოვრებელია: სავაჭრო ბაზა, რომელიც გაფართოვდა იმაში, რასაც ყიდის, კვლავ ვიწროა იმაში, ვისაც ყიდის, ამ სამეულის შემადგენლობას კი საკუთარი პოლიტიკური ამინდი მოაქვს.

ვისაც ფული ქართულ უძრავ ქონებაში ან ტურისტულ ბიზნესში აქვს, ექსპორტი მისთვის მეორეხარისხოვანი თემა არ არის. ის მიმდინარე ანგარიშს კვებავს, მიმდინარე ანგარიში კი ლარს, რომელიც თავის მხრივ განსაზღვრავს, რეალურად რა ჯდება უცხოურ ვალუტაში აღებული იპოთეკა და რა ფასი აქვს აქ დასვენებას ვიზიტორისთვის. რეექსპორტიდან ქვეყანაში ნამდვილად წარმოებულ საქონელზე გადასვლა, პრინციპში, უფრო მყარი საფუძველია. თუმცა ეს ახლა ისეთი საფუძველია, რომელშიც ერთი მსხვილი საქონელი ზის — ნავთობის ფასების მერყეობისას ეს ორივე მხარეს ჭრის.