საქართველო თუ თურქეთი? თურქეთი შემოსავლიანობით იგებს, საქართველო კი სესხის ღირებულებით ბევრად უსწრებს

Numbeo-ს ქვეყნების შედარების მიხედვით, რომელიც ბოლოს 2026 წლის სექტემბერში განახლდა, ქალაქის ცენტრში ბინების ქირის მთლიანი შემოსავლიანობა თურქეთში 7.30%-ია, საქართველოში — 6.40%, ცენტრის გარეთ კი 8.04% და 7.05%, შესაბამისად. სხვაგვარად რომ ვთქვათ, ცენტრში მდებარე ბინა თურქეთში დაახლოებით 13.7 წლის ქირის ტოლია, საქართველოში — 15.6 წლის. ეს მომხმარებლების მიერ მიწოდებულ მონაცემებზე დაფუძნებული ეროვნული საშუალოებია და არა ოფიციალური სტატისტიკა; ამასთან, ეს მთლიანი მაჩვენებლებია გადასახადების, დაუკავებელი პერიოდებისა და მართვის ხარჯების გამოკლებამდე, ამიტომ ისინი შედარებისთვის უფრო გამოდგება, ვიდრე კონკრეტული ბინის პროგნოზისთვის.

იმავე მონაცემებით, 20-წლიანი ფიქსირებული იპოთეკის ტიპური განაკვეთი თურქეთში 41.84%-ია, საქართველოში — 12.47%. ეს სხვაობა განსაზღვრავს, ვის შეუძლია ყიდვა. 40%-ზე მაღალი განაკვეთების პირობებში თურქეთში იპოთეკით დაფინანსებული მოთხოვნა აუცილებლად შეზღუდულია; საქართველოში ეროვნული ბანკის განაკვეთი კი მაისიდან 8.25%-ზეა, ინფლაცია დაახლოებით 5.6%-ის ფარგლებშია. ნაღდი ფულით მყიდველი უცხოელისთვის განაკვეთების სხვაობა ნაკლებად პირდაპირ მოქმედებს, მაგრამ ის გავლენას ახდენს ადგილობრივ მყიდველთა წრეზე, რომელსაც ოდესმე ქონებას მიჰყიდით.

Numbeo-ს ფასისა და შემოსავლის თანაფარდობით საქართველო გაცილებით გადატვირთულად გამოიყურება: 12.81 თურქეთის 6.59-ის წინააღმდეგ, ანუ ტიპური ბინა ადგილობრივი შემოსავლის დაახლოებით ორჯერ მეტ წელს უდრის. ეს სიფრთხილის მიზეზია, რომ არ ვივარაუდოთ, თითქოს ქართული ფასები ხელფასებზე სწრაფად გაგრძელებს ზრდას, და ნაწილობრივ ამიტომაა, რომ ინვესტორებმა პირველ რიგში ქირას და არა ფასებს უნდა შეხედონ. Numbeo-ს შესყიდვის ფასები ორივე ქვეყნისთვის ერთსა და იმავე ვალუტაში გადაყვანის შემდეგ თითქმის იდენტურია, ამიტომ არჩევანი ნაკლებად ეხება შესვლის ღირებულებას და უფრო მეტად — შემოსავლიანობას, დაფინანსებასა და გასვლის ბაზარს.