საქართველო ქონების გზით ბინადრობისთვის 150 000 დოლარს ითხოვს. კვიპროსი — 300 000 ევროს, თურქეთი — 400 000 დოლარს
2026 წლის მარტში გამოქვეყნებული საკონსულტაციო შედარება ექვს პოპულარულ მიმართულებაზე ბინადრობისთვის საჭირო მინიმალურ ქონებრივ ინვესტიციას ასე ასახავს: საბერძნეთი — 250 000 ევრო მემკვიდრეობითი შენობების გარდაქმნის პროექტებზე, 400 000 უმეტეს რეგიონში და 800 000 ატიკასა და დიდ კუნძულებზე; კვიპროსი — 300 000 ევრო მხოლოდ ახალ აშენებულზე; უნგრეთი — 500 000 ევრო; არაბთა საამიროები — 2 მილიონი დირჰამი დასრულებულ ქონებაზე; და თურქეთი — 400 000 დოლარი, რაც ბინადრობას კი არა, მოქალაქეობას ყიდულობს. საქართველო, რომელიც ამ სიაში არ არის, ყველაზე ქვემოთ დგას — 150 000 დოლარის დამოწმებული საბაზრო ღირებულებით.
შესვლის ფასის შედარება მარტივი ნაწილია — და ყველაზე ნაკლებად სასარგებლო
მხოლოდ ფასით საქართველო ამ შედარებას სრულად იგებს: 150 000 დოლარი კვიპროსის 300 000 ევროს, უნგრეთის 500 000 ევროს, საამიროების დირჰამში დაახლოებით 545 000 დოლარის ექვივალენტის, თურქეთის 400 000 დოლარისა და საბერძნეთის 250 000-დან 800 000 ევრომდე ფასის წინააღმდეგ. მაგრამ ბილეთის ფასი და ის, რასაც იღებთ, ამ სიაში შესადარებელი არ არის. თურქეთის 400 000 დოლარი მოქალაქეობის გზაა. საბერძნეთის ნებართვა შენგენის ზონის შიგნითაა. საქართველოს ნებართვა განახლებადი ერთწლიანი ბინადრობაა ქვეყანაში, რომელიც არც ევროკავშირშია და არც შენგენში. ეს სხვადასხვა პროდუქტია სხვადასხვა ფასად და არა ერთი პროდუქტი ექვს ფასად.
სად არის ქართული გზა ნამდვილად უფრო მარტივი
ქართულ წესებში ორი მექანიკა სათაურის ციფრზე მეტად მნიშვნელოვანია. ზღვარი შეიძლება დაკმაყოფილდეს ერთზე მეტი ქონების შეჯამებით და არა ერთი კვალიფიციური ერთეულის ყიდვით — ეს აფართოებს შესაფერისი ფონდის არჩევანს: ორი მოკრძალებული ბინა ერთი ძვირის ნაცვლად. ხოლო კვიპროსი თავის გზას მხოლოდ ახალ აშენებულზე ზღუდავს, საქართველო კი — არა, ასე რომ მეორადი ფონდიც ითვლება. მის საპირწონედ, საქართველოს მოთხოვნაა აკრედიტებული შემფასებლის დამოწმებული საბაზრო ღირებულება და არა თქვენი ხელშეკრულების ფასი — ასე რომ იაფად ნაყიდი ქონება ზღვარს ქვემოთ შეიძლება შეფასდეს და გამყიდველის მოთხოვნილი ფასი არაფრის მტკიცებულება არ არის.
კითხვა, რომელსაც ფასების შედარება არ პასუხობს
რაც მყიდველმა რეალურად უნდა აწონოს, არის ის, რას აკეთებს ფული, სანამ იქ იწევს. საბერძნეთში ან კვიპროსში ზღვარი იმდენად მაღალია, რომ ქონება თავად ინვესტიციაა და ნებართვა მას მიმაგრებული სარგებელი. საქართველოში 150 000 დოლარზე თანხა იმდენად მცირეა, რომ გონივრული შემოწმებაა: ღირს თუ არა ბინის ყიდვა სრულიად ნებართვის გარეშე? თუ პასუხი არაა, თქვენ ნებართვა იყიდეთ და ამისთვის ცუდი აქტივი მიიღეთ. ამას წყვეტს ქირა, სწორედ ამ შენობაში მეორადი გაყიდვის მოთხოვნა და მომსახურების გადასახადი — და არც ერთი მათგანი არ ჩანს არანაირ შედარების ცხრილში.
ზღვრები იცვლება და ეს ახლახან შეიცვალა
საქართველოს ციფრი 2026 წლის 1 მარტამდე 100 000 დოლარი იყო, 2019 წლის ივლისამდე კი 35 000, ანუ ამ შედარებაში მოყვანილი რიცხვი შვიდ წელიწადში ორჯერ შეიცვალა და ყოველ ჯერზე ერთი მიმართულებით. საბერძნეთმა თავისი დონეები გადაასხვაფერა, საამიროებმა და თურქეთმაც გადახედეს თავისას. ამ ტიპის ნებისმიერი შედარების ვარგისიანობის ვადა თვეებით იზომება — სწორედ ეს არის არგუმენტი, რომ ვალდებულების აღებამდე მოქმედი წესი შეამოწმოთ და არა ცხრილს დაენდოთ, ამ ცხრილის ჩათვლით. 100 000-დოლარიანი დონის არსებული ქართული ნებართვის მფლობელები, ცნობების მიხედვით, შეძლებენ განახლებას ახალი შეფასების გარეშე, სანამ საკუთრებას ინარჩუნებენ.
დაწერილია ჩვენ მიერ ზემოთ მითითებული წყაროდან და არ წარმოადგენს საინვესტიციო, იურიდიულ ან საგადასახადო რჩევას. მაჩვენებლები და წესები იცვლება — მნიშვნელოვანი ინფორმაცია გადაამოწმეთ მოქმედებამდე.
