დაშბაშის კანიონს 39 შეფასებიდან 4.1 აქვს — და თითქმის ყველა უკმაყოფილება ბილეთის ფასზეა

მთავარი მიმზიდველობა ხეობაზე გადებული შუშის ხიდია — შემფასებლები აღწერენ დაახლოებით 240 მეტრის მალს, რომელიც კანიონის ძირიდან დაახლოებით 280 მეტრზე ჰკიდია — და ჩანჩქერების ჯგუფი, რომლამდეც ვიზიტორთა ცენტრიდან დაახლოებით 1.8 კილომეტრიანი ბილიკით ჩადიხართ. ლანდშაფტი მუდმივად ძლიერ შეფასებებს იღებს: მწვანე წყალი, ჩამოშვებული მცენარეულობა, ფართო ხედები. ხეობაზე გადასასვლელი ტროსული ველოსიპედიცაა მათთვის, ვისაც ადრენალინიანი ვერსია სურს. ადგილი თბილისიდან დაახლოებით ორ საათშია, ქალაქიდან გასვლის საცობის მიხედვით მეტ-ნაკლებად.

შეფასებებში განმეორებადი პრეტენზია შესასვლელი გადასახადია — მითითებულია 49-დან 79 ლარამდე ერთ სულზე, სამ წლამდე ბავშვები უფასოდ. შემფასებლები მას არაერთხელ ქართული სტანდარტით მაღლად აღწერენ, ზოგიც აღნიშნავს, რომ იმავე დღეს სხვა ვიზიტორებისგან განსხვავებული თანხა უთხრეს — ეს კი განწყობას თავად ციფრზე მეტად აზიანებს. დამატებები ჯამშიც იზრდება: ჩანჩქერის ზონიდან უკან მიკროავტობუსი დაახლოებით 8 ლარია, ტროსული ველოსიპედი — დაახლოებით 120. ოთხსულიანი ოჯახისთვის ეს კანიონი შეიძლება თბილისში კარგ ვახშამზე ძვირი აღმოჩნდეს.

ორი პრაქტიკული პრეტენზია ხშირად მეორდება. ხიდის შუშას ხშირად ბინძურად აღწერენ, რაც შუშის ხიდის აზრს ანულებს, ვიზიტორთა ცენტრს კი აკრიტიკებენ იმისთვის, რომ ნათლად არ განმარტავს, რას მოიცავს ბილეთი და რომელი ბილიკი სად მიდის. კაფე მწირად აღწერენ — ყავა და წურწყალი და არა კვება. წაიღეთ წყალი და საჭმელი და ჩასვლამდე შესასვლელთან ზუსტად იკითხეთ, რომელ აქტივობებს ფარავს თქვენი ბილეთი.

შეფასებების მიხედვით — დიახ, თუ ხიდი და სიარული გინდათ და ბილეთს მოწესრიგებული ატრაქციის ფასად იღებთ; ნაკლებად, თუ საქართველოში უფასო კანიონებისთვის ჩამოხვედით. შეფასებებში პურისტები ხეობის კომერციალიზაციას ღიად არ მოიწონებენ. მასპინძლისთვის, რომელიც სტუმრის დღეს გეგმავს, გულწრფელი ჩარჩო ისაა, რომ ეს აშენებული, ფასიანი ვიზიტორთა ობიექტია და არა ველური ლაშქრობა — წინასწარ გაფრთხილებული სტუმრები კი უფრო კმაყოფილი მიდიან.